''Έχω δει θεούς να γκρεμίζονται'' Θωμάς Νικολάου

Η πρώτη ποιητική συλλογή του Θωμά Νικολάου εκδόθηκε και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία:
Ιανός, Ευριπίδης και Μωβ σκίουρος από τις εκδόσεις Λογότεχνον.

Διάθεση και ηλεκτρονικά στο

http://www.logotechnon.gr

Δεν θα κάνω κριτική αυτή τη φορά, άλλωστε για να 'μαι ειλικρινής δεν το έχω μελετήσει ακόμα.
Όμως θα μιλήσω για το Θωμά όπως τον γνώρισα εγώ. Κοινωνικοπολιτικά ρομαντικός, αγωνιστής,
χαμηλών τόνων, οξύς, εξαίρετου ήθους, με πένα που καίει, γράφει μελάνι κόκκινο, του έρωτα,
της επανάστασης, της χαμένης νιότης εφηβικών ονείρων.



<<Αν είναι έμπνευση η τρέλα δεν ξέρω! Καθώς μαζεύω τα κομμάτια μου που σκόρπισες στο ροζ ξενοδοχείο... Όλα ήταν σε τάξη πατώματα, μπαλκόνια και πιο πολύ εκείνα τα σεντόνια που σε χόρταινα γυμνή. Το άδειο παράθυρο δεν είχε φεγγάρι και το τασάκι που έσπασες δεν κόλαγε στις λέξεις που ήθελα να ξεστομίσεις για να σε νοιώσω.

Για να σε νοιώσω όπως δεν με γνώρισες ποτέ!
Σ' αγαπούσα τον Αύγουστο όταν τα τζιτζίκια τρέχανε από δωμάτιο σε δωμάτιο για να σε δουν να καίγεσαι. Για να νοιώσουν κι αυτά λίγη από τη γοητεία που ελευθέρωσε το καλοκαίρι, σκοτώνοντας το δημοσιοϋπαλληλικό σου ύφος. Δεν ήτανε γιορτή όταν σε γνώρισα.>>

Απόσπασμα από πρωτότυπο ποίημα του Θωμά.

Καλοτάξιδο και
Καλή μας ανάγνωση!

'' Ό,τι μας στοιχειώνει'' του Γιώργου Καββαδία

Εικόνες , εικόνες και άλλες εικόνες ..
Κοριτσιών που τους χαιδεύει ο αέρας τα μαλλιά κι η θάλασσα αφήνει την αρμύρα της πάνω τους. Μορφές από το παρελθόν που επιβίωσαν, χρώματα που ξεθώριασαν στο σήμερα . Νόστος ο χρόνος που φεύγει και αφήνει στο παρόν παραμύθια θύμισες ταυτόσημα ζωής. Παλιές μουσικές που συντροφεύουν την μοναξιά κι ευφήμερα χαμόγελα που λυτρώνουν για λίγο τη σκέψη μιας θλίψης.
Ένας καμβάς φυλαχτό , και η διάθλαση ενός χαμένου έρωτα , δυό μάτια που δεν ξέχασες ποτέ.

Ό,τι μας στοιχειώνει σε εκατό σελίδες ,ένα στοιχειό σε κάθε μια.
Συλλογή που εξαγνίζει την ψυχή και καθιλώνει ειδίως όταν ξέρεις την ηλικία του συγγραφέα .


''Ξαπλωμένοι στο έδαφος , 
νιώθοντας την πλήρη δροσιά κι τη στοργή του δάσους
χαρούμενοι κι ονειροπόλοι ξέγνιαστοι και σκεπτόμενοι 
...
κάπου εδώ κάποτε κρύβονταν τα τελώνια και τα ξωτικά 
τα θυμάμαι σαν τώρα εικονογραφημένα
μένα τσουκάλι γεμάτο κέρματα 
και τον κόκκινο σκούφο ίσα ίσα να καλύπτει τ'αυτιά τους''


''άσπρο και μαύρο στην παλέτα σου 
και όλο ζωγρφίζεις ζωγρφίζεις''

''και εσύ πάντα η ίδια εσύ 
θα κάθεσαι στο βράχο ήρεμη 
λίγο σκεπτική μα πάντα γοητευτική 
θ 'ατενίζεις τα επόμενα , τα προηγούμενα , τα σημερινά''

''Η λογική ξεπερνιέται εύκολα , γίνεται φαντασία''

''Δες το φεγγάρι 
είναι σαν τα μάτια του παιδιού 
που συναντίσαμε στην άκρη του δρόμου εχθές 
Θυμάσαι ''



http://www.nyxteridas.gr/index.php/poiisi/thirdcollection

''Το λευκό και οι αποχρώσεις του'' της Βασιλικής Μελισσουργού

''Θα ανάψω κεράκια
κι επίτρεψέ μου
να σε διαβάσω απόψε ''


Πρόσκληση στον Έρωτα . Στον έρωτα που σε πέρνει σαν άνεμος και σε σκορπάει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα . Στον έρωτα που μπήκε σαν κλέφτης και σου άφησε το σπίτι ακατάστατο πέρνοντάς σου τα πιο πολύτιμα.
Παρουσία , απουσία , πόνος , τυράννια .
Εικόνες , κυρίως λευκές με λίγο κόκκινο και μια δροσιά από δάκρια .
Αν και στέρεψαν τα δικά της.
Μικρές ,κοφτές ανάσες , δόσεις ελπίδας και ίσως σιγουριάς .
Πηγές χρωμάτων , πληγές , σιωπή, κραυγιές, φίλοι , εχθροί, δαιμόνια , με πανταχού παρούσα την απουσία . Θάλασσες , όνειρα , άδεια σεντόνια και προσευχές.
Αντίκρι στο ψέμα αναζητά την αλήθεια , το συναίσθημα που κρύβεται στο δόσιμο , στο αλισβερίσι των ψυχών .



''Ξεφάντωσα με τη χαρά και 
άφησα τη λύπη να με μάθει τα δικά της. 
Είναι, που κατά βάθος τυραννιέμαι.''

''Η μυστική πόρτα να ξεκλειδώνει.
Ν’ ανοίγει, να επιτρέπει την είσοδο.
Δεν έχει σημασία η αξία, αλλά 
το δόσιμο. 
Να προσφέρεσαι, να φέρεσαι 
μεγαλόψυχα. 
Να πλουτίζεις τον κόσμο. 
Να σκάβεις το χώμα των ψυχών, 
να φυτεύεις ζωές για 
ν’ ανθίσουν. ''

Σε διάβασα χωρίς κεράκια , άναψε φωτιές στο μυαλό μου η πένα σου !
Ταυτίστηκα , όποιος πόνεσε απο έρωτα μα ονειρέυεται ακόμα , το ίδιο θα κάνει .

''Αφού απεχθάνομαι το ψέμα, 
γιατί στέκομαι στην 
άκρη του γκρεμού 
και περιμένω τον έρωτα ;''

''Μα ποιός είπε πως τα όνειρα 

πεθαίνουν την αυγή;''


Εκδόσεις  Www.saiti.gr