Lonely cages

Sitting alone
in our comfort zones
in our lonely cages

With a heart of stone
on our golden thrones
our travel through ages

A real cold winter
and the taste is bitter
than before
our lonely cages
travel through ages
in a lunatic world

And then you put some Floyd
and the song ''high hopes''
and remember the river
forever will flow

A tear of joy

He said
that I am

''a purple flurry of overlapping circles''

all of a sudden
the dark room filled with white light
and the candles started sparkle
my heart was on fire
and my soul cried a tear of joy

unveil your eyes
to see the truth
revelation of happiness
the most crucial hours


i' m going to fly , as a flurry i am
like a purple fairy to reach a star
a gift for him who is the only one
who ever touched my soul ...

Rule of thought

Justification
Legitimation
-a cover for truth.

Theorising irrational thoughts
under a veil of beautiful words.

An excuse to everything wrong
morals and values were born in our soul.

Once, someone said
we all say others words
Must be a sign
they call common sense
but let me smile
i think it's nonsense

If we cannot
speak free our minds
so what is the point
others quotes analyse ?

Είχα ένα όνειρο

Κάποτε είχα ένα όνειρο
δεν ήταν τόσο βαθύ
μα ήταν τόσο αληθινό

Κάποτε είχα ένα όνειρο
κόκκινο σαν αίμα
λευκό σαν κρίνο
σαν το χιόνι

Κάποτε ,

όταν μύριζε το χώμα βροχή
και όλα τα άστρα
έπαιζαν τη γνωστή μελλωδία
αυτή που μας εξίψωνε στο αγαθό

είχα ένα όνειρο

βαθύ μπλε
σαν τη θάλλασα ,
κόκκινο σαν αίμα

Ήταν τότε ,
που όλα τα λουλούδια άνθιζαν
και οι ουρανοί άλλαζαν χρώμα
τότε που βεγγαλικά γέμιζαν κάπνα τον αέρα
και μέναμε μέσα για να  ανασάνουμε

τότε που χορεύαμε και γελάγαμε σαν τρελοί
όταν όλα τα παιδιά γύριζαν ξημερώματα

Είχα ένα όνειρο βαθύ κόκκινο
μπλε σαν την θάλασσα

Και να !
τώρα το ζω ...

Που να ξέρω ..

Πάψε να ρωτάς πώς γράφω
την έμπνευση δεν την ορίζεις
δεν είναι εργασία για τη σχολή
να κάνεις οργανόγραμμα
ούτε διαβούλευση
να επιχειρηματολογήσεις

Μη ψάχνεις να βρεις τι κρύβεται από πίσω
δεν κρύβεται , είναι , στις λέξεις
Ποιά δύναμη ωθεί το νου
που να  ξέρω ..
φαντάζομαι πως είναι κάτι θείο
κάτι σαν αυτό που δημιουργεί την γέννηση κάθε κυττάρου
κάτι σαν αυτό που λεν ανώτερο ον

Σίγουρα είναι κάτι ανώτερο
ακαθόριστο, άυλο
συμπαντική ένωση
αποτυπωμένη σε χαρτί
που να ξέρω..

Ξέρω μονάχα πως αν προσπαθήσεις να γράψεις με λογική
χάνεται το πάθος στο επιχείρημα
δεν είναι θέμα μυαλού
αλλά ψυχής

Και όταν μου πεις που βρίσκεται η ψυχή
θα έχεις ήδη απαντήσει ....

Την άνοιξη να 'ρθεις

Tην άνοιξη να 'ρθεις
που θα μυρίζει θυμάρι
την άνοιξη

να κόψουμε μαργαρίτες
μ'αγαπα δεν μ'αγαπά
να γεμίσει η ψυχή ήλιου φως
να ζεσταθεί η καρδιά σου

Να περπατήσουμε την άκρη της θάλασσας
να πιούμε καφέ στην πλατεία
να κάνουμε σχέδια κάτω απ΄το γαλάζιο του ουρανού

την άνοιξη
που θα μυρίζει θυμάρι

να φτιάξουμε στεφάνι
και βραχιόλι ασπροκόκκινο
να γελάμε ξέγνιαστοι
και να μαλώνουμε ποιος θα πλύνει τα πιάτα

την άνοιξη να ρθείς μαζί με τα χελιδόνια
τότε που ανασταίνεται όλη η πλάση
να 'ρθεις να ανθίσουμε μαζι ..

Dreamland

A small wooden house on the hills
where the windy forest makes you dizzy
where you can hear the birds singing
The view of green fields
and the church...

The full of flowers balcony
loads of papers, a pen,
a glass of red wine.
Apple and cinnamon

The laughter of the kids
The pianos melodies


Come, lets find the lake you promised
with the crystal clear waters
where you can feel the meaning of being

Come, lets create our fairy tale
in the land which  Lord kissed

Just a thought ...

You know what ?
Dreams are endless
free without strains
without boarders
without musts

Goals are different
they need focus and dedication
affection and energy to fulfil them

To be honest
routine kills me
and as i told you before
you always have to have to have

And when you don't have anything
you have to create something
but when you have something
you have to make it last.

In the end of the day
the only thing that matters
is to be able to close your eyes and sleep ...

Are you??

Μονότονο μοτίβο

Φτιάξε ένα ακόμη παραμύθι 

κέντησέ το μ΄ασημόσκονη

κι ένα ξεθοριασμένο όνειρο του χτες

δέστο με κόκκινη κλωστή ,καλά, να μη λυθεί

κάν της το δώρο

Κλέψε δυο στίχους μου παλιούς

σου τους χαρίζω

φτιάξε τραγούδι

με υπογραφή

Ανώνυμος.

Φόρα τη μάσκα  

να κρύβεται  ο πόνος

ο χρόνος,

ξέρω , δεν υπάρχει

παραίσθηση κι αυτός

σαν την παραίσθηση που ζεις

πετάς γονατιστός

Ψευδαίσθηση η ύπαρξη

μονότονο μοτίβο

Μα άκου ,

ανείπωτα λόγια σε άχρονο χρόνο

αξία της ύπαρξης . πες το σιωπή.

Η ζωή είναι κύκλος

Να το θυμάσαι.

Κι αν δεν κατάλαβες

''δεν είναι για σένα''.

'' Άκου μάνα ''

Επηρεασμένο από στίχους ,

τίτλους και θέματα του

Μιχάλη Μυτακίδη- Active Member 

 

 

 

 

 

Άκου μάνα ,

 

Η μεγαλύτερη κατάρα

 

είναι σαν δάκρυα

 

την ώρα των ευχών

 

γι' αυτό σου λέω μη φοβάσαι

ο ουρανός έχει για όλους μια αγκαλιά

κι αλήθεια νιώθω πιο καλά

όταν με βλέπεις να πετάω στα σύννεφα

 

Κάθε ευχή και κάθε πόνος είναι δάκρυ

μια σκιά σε βροχερό μονοπάτι

κάθε αλήθεια μία ψεύτικη ιστορία

κάθε χαρά είναι ειρωνεία

 

Και όλα αυτά γιατί είμαι μόνη

και η φλόγα είναι η μόνη μου παρέα

η φαντασία με λυτρώνει

πύρινη νεράιδα ωραία και μοιραία

 

Η αφοβία είναι η διέξοδος του φόβου

αδιέξοδο στο τέλος της εξόδου

γι' αυτό σου λέω μάνα μη φοβάσαι

ο ουρανός έχει για όλους μια αγκαλιά

 

την ώρα που η κατάρα θα γίνεται ευχή

δεν θα μαι μόνη μάνα θα 'σαι και εσύ εκεί .

 

 

 

 

 

 

 



Cemetry dance -Greek band

https://www.facebook.com/cem.dance?fref=ts

Stand up and raise your voice, 

speak loudly so everyone can hear you 

use your brain as a weapon and let the music give the bit 

March ahead , find yourself ,achieve your aim 

express your feelings and never give up !! 

Cemetery dance - band from Greece , such an inspiration !! 

I wont write a band critic here ... i will let the comments to you .. 

 

purple dawns

Endless days
purple dawns
tear drops breathing

The shadow of your eyes
a silent mirror

Blurry thoughts
twofold words

Dried and empty
still giving birth
feeding them burying them
deep in the soil

You can't dress the pain
with beautiful words 

Ξημέρωμα

Mέρες ατέλειωτες
μπρος στο ξημέρωμα
δακρύζουν στάλες
οι πνοές μου

Μάτια σκιές
καθρέφτες σιωπές

Σκέψεις θολές
λέξεις ορέξεις

Στέρεψα στέγνωσα
γεννάω ακόμα
τα θρέφω τα θάβω
βαθιά στο χώμα

Μ΄όμορφες λέξεις
δεν ντύνεται ο πόνος
κι όμως ...

''κρίνα διάφανα''

Προσπαθείς να ξεχάσεις
δεν μπορείς να τ'αλλάξεις

άφησέ το να πέσει στο κενό

Και άσε με να σε χορτάσω
να σ'αρπάξω να σε φτάσω

να ακούσω της πνοής σου τον παλμό

Ένα φιλί για φυλαχτό
κι ένα χαμόγελο ακριβό
θα μου φορέσω

Ζωντανή να μην πνιγώ
στης ζωής μου το ρυθμό
να χορέψω


Ένα μπουκέτο θα σου φέρω κρίνα διάφανα
για την αθωότητα που χάσαμε και βρήκαμε ξανά
να το προσέχεις το χειμώνα
μη ξεραθεί στην παγωνιά

Lighthouses in the sea

How many hours can fit in time ?

A glance, thousand trips 

Illusion of loneliness, transparent mind 

Thoughts turned into ships 

How many words can fit in silence ?

What memories still burn you in oblivion ?

Redemption 

in dissonance

And tell me now , 

How much happiness you hide in your sorrow?

You've changed everything but all remain the same 

You've stolen what  I 've borrowed

but still inside I feel a burning flame 

Lighthouses in the sea our friends and brothers are 

 and you a tidal wave 

 I hope you 'll find the sparkling star 

 and be safe

Φάροι στη θάλασσα

Πόσες ώρες ξεμακραίνεις στη στιγμή
Ένα βλέμμα χίλια ταξίδια
Πόσες λέξεις χωράς στη σιωπή
όλα τα άλλαξες και όλα ίδια

Πόση χαρά κρύβεις μέσα στη λύπη
ποιές θύμισες σε καίνε μες στη λήθη

Κανένα όριο
στο περιθώριο
μια ανάμνηση σκισμένη

Μια λύτρωση
 σ' αντίθεση
μια φλόγα που ανασαίνει

Και πες μου πάλι

Πόσες ώρες ξεμακραίνεις στη στιγμή
Πόση χαρά κρύβεις μέσα στη λύπη

Φάροι στη θάλασσα οι φίλοι κι οι αδερφοί
κι εσύ το κύμα , το νόημα , η ζωή.

15.οκτ.2014

ΛΟΓΩΝ ΠΑΙΓΝΙΑ ΤΕΥΧΟΣ 38 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ευχαριστώ θερμά και εκ βαθέων
την Αγγελίνα Ρωμανού
(ποιήτρια και υπεύθυνη του πολιτιστικού τομέα του περιοδικού )
καθώς και το περιοδικό ΛΟΓΩΝ ΠΑΙΓΝΙΑ

που με φιλοξενούν στο τεύχος 38 του Οκτώβρη .

Το ποίημα μου θα το βρείτε στη σελίδα 113 του τεύχους
ανάμεσα σε άλλα λογοτεχνικά στολίδια.

http://www.logwn-paignia.gr/omicronkappatau974betarhoiotaomicronsigmaf---tauepsilon973chiomicronsigmaf-38.html

Πανσέληνος

Καθώς θ' ανηφορίζουμε αντίθετες κατευθύνσεις 

θα βρεθούμε τυχαία στης ελπίδας το δρόμο 

τη μέρα που το φεγγάρι θα γεμίζει 

Together

Talk to me like i am your best friend
share with me all your deepest thoughts
and let me touch your inner feelings

Let me stare at your eyes and hold my hand
i will lay quietly next to you while you reading your favourite book

Open your arms and put me inside your warm embrace
let me stay there for a while
then kiss me a sweet goodnight

Come and let us dream together

Αναρωτιέμαι

Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα μάθω την αλήθεια
και ψάχνω μες στα μάτια σου μια απάντηση να βρω
Αναρωτίεμαι αν ποτέ θα βγω απ τα παραμύθια
και συνεχίζω με απάθεια να ζω έτσι όπως ζω

Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα πάψω ν'αφηγούμαι
και ψάχνω ένα κάτι έτσι να χω και γω
κάθε φορά που η ψυχή θα λέει παραιτούμαι
να έχω αυτό το κάτι πλέον για σκοπό

Αναρωτιέμαι αν ποτέ ξεφύγω απ'τα όνειρά μου
και συνεχίζω να κοιτώ μες στα δικά σου μάτια
καθώς θυμάμαι εκείνη την πρώτη τη φορά μου
που είδα τα όνειρά μου να γίνονται κομμάτια

Και συνεχίζω να ρωτώ τον έφηβο εαυτό μου
που πήγαν τόσες ώρες και έγιναν καπνός
Απάντηση δεν παίρνω κι ακούω το θυμό μου
να σκούζει να φωνάζει να κάνει σαν τρελός