Κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Άκου κορίτσι

Άκου κορίτσι, 

καλός κι ο έρωτας 

αλλά σαν τη ζωή δεν έχει!

Δίνεσαι δένεσαι 

κι άλλο δεν έχεις 

την ψυχή σου σκορπάς 

σε λάθος αγάπες 

με αυταπάτες 

πουθενά δεν θα πας 

Ξύπνα και ντύσου 

και ζακέτα μη πάρεις 

σκούπισε δάκρια 

φόρα γυαλιά 

Άνοιξ την πόρτα

βγες μία βόλτα

κι έχε τον Ήλιο 

για συντροφιά

Κι αν βρέχει χόρεψε 

δίχως ομπρέλα 

αγάπα την τρέλα 

και την ομορφιά 

κάτι ξέρουν οι νέοι του τώρα 

που λένε πως ζουμε μόνο μία φορά 

Άσε τα όνειρα και πιάσε τους στόχους 

κ ασε τους στίχους και γράψε βιβλίο 

να το βαφτίσεις ''εμείς οι δύο''

και να μιλάει για τους ανθρώπους 

'Ακου κορίτσι κοντεύεις τα άντα 

και ας λένε ο χρόνος σημασία δεν έχει 

ζήσε το τώρα σαν να 'ναι για πάντα 

η καρδιά με ψυχή μόνο αντέχει  

440

Στην ίδια συχνότητα 

αυτή του ονείρου 

για χρόνια 

εφτά 

με μάτια ανοιχτά

στο σκοτάδι σ' αγγίζω 

Σε ταξίδια του νου

σε μέρη ανύπαρκτα 

 συναισθήματα 

σου ψιθυρίζω 

Στο γκρι του ουρανού 

λόγια ανείπωτα 

στα γράφω ποιήματα 

σε νανουρίζω 

Με τραγούδια μιλάμε εμείς 

και κανείς 

δεν ξέρει τι λέμε 

οι ψυχές μας πονούν 

τα χείλη γελούν 

τα βράδια κλαίμε

Χάθηκα μες στη σκέψη μου

Χάθηκα
μες στο μυαλό μου χάθηκα
και όλα τα αγάπησα
όλα τα σιχάθηκα
και ξέχασα να γράφω...

Οι φίλοι μου οι φιλόσοφοι
με κάνανε και κλαίω
κι οι άλλοι οι επιστήμονες
''αχ βόηθα μας'' να λέω

Κι εκείνο το χαμόγελο !
γλυκά θα το φορέσω...

Μοτίβα συνεχόμενα
επαναλλαμβανόμενα
σε στίχο να τα κλείνω

Επιροές ροές
λούκια υδροροές
δυο γκράφιτι στον τοίχο

Γεμάτη τέχνη οι τοίχοι
σημάδι παρακμής
Συνθήματα κοσμήματα
στο τέλος μιας αρχής

Χάθηκα μες στη σκέψη μου
οράματα στη βλέψη μου
λέξη μου !

Ξημέρωμα

Mέρες ατέλειωτες
μπρος στο ξημέρωμα
δακρύζουν στάλες
οι πνοές μου

Μάτια σκιές
καθρέφτες σιωπές

Σκέψεις θολές
λέξεις ορέξεις

Στέρεψα στέγνωσα
γεννάω ακόμα
τα θρέφω τα θάβω
βαθιά στο χώμα

Μ΄όμορφες λέξεις
δεν ντύνεται ο πόνος
κι όμως ...

''κρίνα διάφανα''

Προσπαθείς να ξεχάσεις
δεν μπορείς να τ'αλλάξεις

άφησέ το να πέσει στο κενό

Και άσε με να σε χορτάσω
να σ'αρπάξω να σε φτάσω

να ακούσω της πνοής σου τον παλμό

Ένα φιλί για φυλαχτό
κι ένα χαμόγελο ακριβό
θα μου φορέσω

Ζωντανή να μην πνιγώ
στης ζωής μου το ρυθμό
να χορέψω


Ένα μπουκέτο θα σου φέρω κρίνα διάφανα
για την αθωότητα που χάσαμε και βρήκαμε ξανά
να το προσέχεις το χειμώνα
μη ξεραθεί στην παγωνιά

Αναρωτιέμαι

Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα μάθω την αλήθεια
και ψάχνω μες στα μάτια σου μια απάντηση να βρω
Αναρωτίεμαι αν ποτέ θα βγω απ τα παραμύθια
και συνεχίζω με απάθεια να ζω έτσι όπως ζω

Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα πάψω ν'αφηγούμαι
και ψάχνω ένα κάτι έτσι να χω και γω
κάθε φορά που η ψυχή θα λέει παραιτούμαι
να έχω αυτό το κάτι πλέον για σκοπό

Αναρωτιέμαι αν ποτέ ξεφύγω απ'τα όνειρά μου
και συνεχίζω να κοιτώ μες στα δικά σου μάτια
καθώς θυμάμαι εκείνη την πρώτη τη φορά μου
που είδα τα όνειρά μου να γίνονται κομμάτια

Και συνεχίζω να ρωτώ τον έφηβο εαυτό μου
που πήγαν τόσες ώρες και έγιναν καπνός
Απάντηση δεν παίρνω κι ακούω το θυμό μου
να σκούζει να φωνάζει να κάνει σαν τρελός

Νέα ΓΗ

Άμμος υγρή
χιόνι βροχή
σύννεφα γελούν
χειροβομβίδες πετούν

Λάβα καυτή
του αγγέλου η φωνή
νεκρταφεία ναοί
κι ωρες ολόκληρες το λεωφορείο να φανεί

Κλάμμα δυνατό
του γέροντα ροχαλιτό
cd- rom sites ανέσεις
και κάποιοι κάνουν ενέσεις

aircodition τζάκια καλοριφέρ
περιοδικά διαφημίσεις αμορτισέρ
φεράρρι τζάγκουαρ ρενό
και άλλοι δεν έχουν ούτε νερό

Στίχους γράφει για την πληγωμένη γη
και ο πλανητάρχης σερφάρει στον υπολογιστή

2001

Στρώσε με νυχτολούλουδα

Στρώσε με νυχτολούλουδα το δρόμο που διαβαίνω
πάρε μια στάλα δάκρυ μου μάθε με ν΄ανασαίνω

Δως μου και δυο φιλιά καλά θα τα κρατήσω
δεν θα ρωτήσω τίποτα τίποτα θα ρωτήσω

Βάλε μου δυο φτερά, στον ήλιο μη καούνε
φτιάξε και μου κι ένα φυλαχτό φωνές να αντηχούνε

Κι έλα να φύγουμε μαζί στ΄ονείρου το ταξίδι
τίποτα μην μας πονά τίποτα μη μας πνίγει

Εγώ εσύ και τ΄όνειρο μοναδική αλήθεια
και δείξε μου τη διαφορά μ΄ωραία παραμύθια

Με τα παλια all-star

Με τα παλιά της all-star και μια κιθάρα στον ώμο
περπατά μόνη το βάρδυ σ'αφιλόξενο δρόμο
Στο walkman της παίζουν pink Floyd
και κρατά τη φωτό του από μια Polaroid

Προχωρά μόνη για το πουθενά
η ζωή της μια μπάντα
έτσι ήτανε πάντα
που παίζει στα live με ηχεία κλειστά

Με τα παλιά της all-star και μια τσάντα
όλο αναμνήσεις δάκρυ και πόνο
πόσο κράτησε ένα φίλημα μόνο
όσο κούρδιζε τα όργανα η μπάντα

Και προχωράει κι ας μη ξέρει που πάει
σαν καφές μες σε άδειο φλιτζάνι
Έτσι νιώθει μες στο άσπρο φουστάνι

Οι έρωτές της μια μπάντα
έτσι ήτανε πάντα
που παίζει στα live
με ηχεία κλειστά

2006

Ευχή

Και να σε γνώριζα για μια στιγμή μονάχα
και να με άφηνες για λίγο να σ'αγγίξω
και να μπορούσα τα φτερά σου να ανοίξω
και να πετούσαμε μαζί μαζί για πάντα

Να σου τραγούδαγα με μια φωνή που σπάει
από τον πόνο και εσύ έτσι να κοιμάσαι
και να σταμάταγε ο χρόνος να κυλάει
και να σταμάταγες για λίγο να φοβάσαι

Κι όταν θα ξύπναγες απ΄τον γλυκό σου ύπνο
μ'ένα χαμόγελο θα σου μιλούσα γεια σου
και μες στο βλέμμα σου ταξίδια να αρχίζω
και να με φύλαγες για όσο πάει κοντά σου

Μα όλα αυτά είναι μονάχα μια ευχή
και οι ευχές μου δεν χοράνε στους ανθρώπους
Είναι και βρίσκονται μονάχα στην ψυχή
κι ακροβατούνε στου παράδεισου τους τόπους

Εδώ θα φύγω κι ίσως να σε ανταμώσω
κάπου αλλού σε κάποια άλλη πολιτεία
μες στο μυαλό θα 'ναι φτιαγμένη - φαντασία
και ίσως τότε να μπορώ και να μας σώσω

Γιατί εδώ πέρα η αγάπη δεν χωράει
είναι μεγάλη και δεν έχουμε το χρόνο
μακάρι να ΄πλενε το δάκρυ όλο τον πόνο
να ΄βλεπα λίγο το κακό να σταματάει


2008

Είναι

Είναι ο πόνος της αγάπης
της μοναξιάς είναι ο πόνος
είναι που έχεις μείνει μόνος
κι άρχισες πάλι να κλαις

Είναι που πέρασε ένας χρόνος
του ρόδου είναι το αγκάθι
είναι το άβγαλτό σου άχτι
κι ανοίξαν πάλι οι πληγές

Χάρισε μου τ'ονομά σου
και μια ιστορία απ'τα παλιά σου
έτσι να ονειρευτώ ξανά
Δώσε μου κλώτσο να γυρίσω
σα κλοστή να σε τυλίξω
μέσα στο βλέμμα σου ν'αγγίξω
σπίθες , αλάτι και φωτιά


15.06.12

Διάλειμμα

Ένα διάλειμμα ζητας απ΄τη ζωή σου να κάνεις 

τη μοναξιά σου λίγο να γλυκάνεις 

να την τυλίξεις με φλόγες και να τη στείλεις στον Άδη 

αφού πρώτα τη φιλήσεις και της κάνεις ένα χάδι 

να τη στείλεις κάπου μακριά 

μήπως και τα όνειρα γεμίσουν με φιλιά 

μήπως και βρεις πολιτείες μακρινές 

που πάντα έψαχνες να βρεις σε απόμερες ακτές 

μήπως κάτι για σένα ο Ήλιος χαράξει 

κι η ζωή σου μπορέσει και αλλάξει 

Κι η μοναξιά σου μείνει μόνη εκεί στον Άδη 

μέχρι να πάει ο Δίας και να την περιλάβει 

αφού δεν έσβησε καμια ποτέ απ΄το καρνέ του 

η μοναξιά σου θα ναι τώρα η σπεσιαλιτέ του 

Μα , οταν χτυπήσει το κουδούνι και το διάλειμμα τελείωσει 

και ο Δίας τη μοναξιά σου θα την  έχει κερατώσει 

τότε όλα θα ναι όπως στην αρχή 

Εσύ , η μοναξία , μια πένα και χαρτί 

στίχοι να αραδιάζονται έτσι στο πι και φι 

και η μόνη συντροφιά σου η μοναξιά σου η τρελή 

Νοε.1999

20

Είναι η ζωή μου είκοσι φύλλα
ενός λευκώματος παλιού
λέξεις που φτιάξαν ένα ποίημα
βράδυ ενός καλοκαιριού

Και ένα δάκρυ είναι η ζωή μου
για όσους μ'αγάπησαν πολύ
οι άλλοι φύγαν με αφήσαν
ζουν αλλιώτικη ζωή

Και μια γυναίκα με δυο μάτια
περίεργα σαν τ'ουρανού
η αγάπη της παλάτια
προσευχές ενός θεού

Και ένα κάρο αναμνήσεις
-θύμισες θέλω να τις λέω-
μπαίνω στη βάρκα του μυαλού μου
κι όταν τις θυμάμαι κλαίω

Είναι η ζωή μου είκοσι λέξεις
μία σε κάθε ένα φύλλο
Όσο μπορείς εαυτέ μου ν'αντέξεις
κι ας σου δίνω της Εύας το μήλο


05.06.2008

Μπλουζ

Κράτα εσύ το ρυθμό
και εγώ θα βάζω τις λέξεις
σ΄ένα μπλουζ μαγικό
να μας ξυπνά τις ορέξεις

Κράτα εσύ το ρυθμό
και γω θα ψάχνω το στίχο
στο βλέμμα σου μέσα να βρω
να τον ακούσω στον ήχο

Σ΄'ενα μπλουζ μαγικό
αισθήσεις κι αισθήματα γίνονται ένα
κράτα εσύ το ρυθμό
και γω την πένα


3.09.2012

Ρώτα

Ρώτα και θα σου πω ο,τι θες
στο κορμί μου ρωγμές
στο μυαλό μου φωνές
στην καρδιά μου βροχές
ρώτα και θα σου πω

Έχω ένα παρελθόν γεμάτο ιστορίες
διαμάντια έρωτες και φως
δάκρια κι αμαρτίες

Ρώτα και θα σου πω ο,τι θες
στο κορμί μου σημάδια του χτές
στο μυαλό μου φωτιές
στην καρδία μου σχισμές
Ρώτα και θα σου πω