Like Captain Hook

Έκδοση πρώτης ποιητικής συλλογής με τις Εκδόσεις Βακχικόν

Κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από τις εκδόσεις Βακχικόν.

d'Art creations - d'Art project 2018 more to follow

Poser

Selfie selfish 

Poster poser 

mirror mirror on the wall

How you 've changed through the years!

Have you changed at all?

Not only from the outside 

but also from the inside 

how many times

have you turn

your eye into your soul?

Consciousness 

subconsciousness 

narcissistic tendencies

low self esteem 

what have you found 

what you've seen?

Selfie selfish 

Poster poser

mirror mirror on the wall 

have you changed at all?

I, Sofie Jeanne d'Art

I don't hide behind the ''she''

and I ''don't use a smiley face at the end of the sentence''

I wear black glasses for the sun

and I hate unbrellas

I love the rain soaking me skin

and the reflection of the moon

on the dark black sea at summertime

Discovered.

Dis_covered. I unveiled the truth twice.

-Dis in Greece it means twice-

I am the writer

I am the power

My pen bleeds tears and patterns on repeat

bringing me peace of mind

Judged.Mental

In love with the beat of the melody

that haunted us on day seven,

Connecting words

filling the gaps

with cold coffee and cigarettes ash

lost in translation et al. since the 22nd.

From time to time you will find

a new solution to revolution

but its always the same

a dead end no escape

You ll hear the echo of the voices

of those who point their finger at you

You will feel their nails cut you

Your wings will break no glue can fix them

Take them out with your bare hands

You ll feel the pain you''ll think you die

but that's the point you are alive

Strong feet on the ground

come then and tell me what you found.

I am afraid those who fly high

in a utopia they dive

Longing for something that won't happen

All in all all of a sudden

its a circle into a circle

in the darkest dawn's the purple.

I would like to thank Lyndsey Price and Ged Thompson for the inspiration
Life has really funny ways to connect us all together
I wrote that after a long time of ''nothing special to be published'' mood and we had recently a conversation with peers about depression and language and I was really fuming because some researchers put the artists under a microscope for using negative words instead of looking for the signs of depression in:

the way that people smile

 or hide behind the red dress and how to impress the press 

and so on and so forth 

I would like to thank you all

 who remind me that art is an expression from the heart!



https://www.facebook.com/angeluspoetry/
https://www.facebook.com/Lyndsaywritespoems/

-

Μετράει λάθη

πύρωνε πάθη

πλήρωνε γούστα

καβάτζα μηδέν

Θα είναι  'κει, είπαν όλοι

μα άδεια η πόλη

σχόλιο ουδέν

Μόνοι έρχόμαστε

και φέυγουμε μονοι

το μέσω διάστημα το λένε ζωή

είναι  ωραία

συνάμα  σκληρή

Να μην ξεχάσουμε

Να μην ξεχάσουμε αυτά που πιστέψαμε

γι'αυτά που πονέσαμε και γράψαμε στίχους

για όσα παλέψαμε και μας τα κλέψανε

μη βολευτούμε και χαθούμε στο πλήθος

Να ξεθρονιάζεσαι

να μην δικάζεσαι

να μην σκιάζεσαι

να πολεμάς

Να μην ξεχνάς

και να λογιάζεσαι

τους αδυνάμους

να είσαι φυγάς

Να μην ξεχάσουμε αυτά που πιστέψαμε

μην γίνουμε ένα με τον σοιρμό

να μην χαθουμε στον συνειρμό

να πουμε, πως μεχρι τέλους παλέψαμε

The call of the oak

In an ignorant world

where there is lack of love

and there is always a war

in my mind,

I go for a walk

in the woods where the oak

is standing still day and night.

I take a breath and I calm

and then, there is no harm.

In the woods all the wounds.

are being healed by the wind.

Take my hand, come with me

or I can meet you under the tree,

-Let me show you this place-

where the magic starts at three.

If we hide behind the pine

you can see the squirrels dine

and the little rabbit run

towards the shining sun.

Then the oak starts glowing glitter

and her leaves are growing bigger

and a wrinkled  face appears

with big eyes and big ears!

Its time for her to tell the tale

so lets start, deeply inhale...

As we΄re walking through the fields

you will hear it in the leaves

You will feel it in your heart

like a sparkle in the dark

you will feel sound and free

just meet me there under the tree.

31.Oct.2017

Ελλάς Ελλήνων

Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

κομμουνιστών δεξιών

παιδιών που χαζεύουνε τ΄άστρα

παιδιών που φτιάχνουνε κάστρα

παιδιών που μέλλον δεν έχουν

γι'αυτό κ πιστεύουν στο εφήμερο πια

Ελλάς Άναρχων νόμων

Χρυσών θρόνων

Ανθρώπων μόνων

που ονειρεύονται με μάτια ανοιχτά

Ελλάς, γή μου ευλογημένη

από το θεό φιλημένη

Ελλάς προδωμένη

''Έχω δει θεούς να γκρεμίζονται'' Θωμάς Νικολάου

Η πρώτη ποιητική συλλογή του Θωμά Νικολάου εκδόθηκε και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία:
Ιανός, Ευριπίδης και Μωβ σκίουρος από τις εκδόσεις Λογότεχνον.

Διάθεση και ηλεκτρονικά στο

http://www.logotechnon.gr

Δεν θα κάνω κριτική αυτή τη φορά, άλλωστε για να 'μαι ειλικρινής δεν το έχω μελετήσει ακόμα.
Όμως θα μιλήσω για το Θωμά όπως τον γνώρισα εγώ. Κοινωνικοπολιτικά ρομαντικός, αγωνιστής,
χαμηλών τόνων, οξύς, εξαίρετου ήθους, με πένα που καίει, γράφει μελάνι κόκκινο, του έρωτα,
της επανάστασης, της χαμένης νιότης εφηβικών ονείρων.



<<Αν είναι έμπνευση η τρέλα δεν ξέρω! Καθώς μαζεύω τα κομμάτια μου που σκόρπισες στο ροζ ξενοδοχείο... Όλα ήταν σε τάξη πατώματα, μπαλκόνια και πιο πολύ εκείνα τα σεντόνια που σε χόρταινα γυμνή. Το άδειο παράθυρο δεν είχε φεγγάρι και το τασάκι που έσπασες δεν κόλαγε στις λέξεις που ήθελα να ξεστομίσεις για να σε νοιώσω.

Για να σε νοιώσω όπως δεν με γνώρισες ποτέ!
Σ' αγαπούσα τον Αύγουστο όταν τα τζιτζίκια τρέχανε από δωμάτιο σε δωμάτιο για να σε δουν να καίγεσαι. Για να νοιώσουν κι αυτά λίγη από τη γοητεία που ελευθέρωσε το καλοκαίρι, σκοτώνοντας το δημοσιοϋπαλληλικό σου ύφος. Δεν ήτανε γιορτή όταν σε γνώρισα.>>

Απόσπασμα από πρωτότυπο ποίημα του Θωμά.

Καλοτάξιδο και
Καλή μας ανάγνωση!

As I drown in bitter ale

If I could only stand tall

so as to speak out my soul

it's like a burden in the chest

and if you know me; you know the rest ...

I know, there must be something more

other than living in four walls

something more I need to reach

something I need to preach

My rhymes are dull

my thoughts are scattered

I cry at first then I burst 'to laughter

Greedy, speedy then slow like a sloth

oh I wish I could find the red cloth

the one to start the fairytale

as I drown in bitter ale

I still try to find the meaning

and something, something to fulfill me

I have everything; yet nothing

I am blessed

I am cursed

I can't make anyone happy

Ξεπουλιέται σε διαδικτυακές πλατφόρμες
όσο όσο και φοριέται σε όλα τα χρώματα
με μαύρο βελούδινο τσόκερ στο λαιμό
Σκύλα μπροστά από μια κάμερα
με φόντο tumblr.rooms σε βίντατζ αποχρώσεις
Σε άλλα νέα
θα τη βρεις να απαγγείλει σε μικρά χίπστερ μαγαζιά
κρατώντας γραφομηχανή, μπερέ και μάυρα Oxfords
Πίνει χυμό σπανάκι και είναι βέγκαν
και σαφώς ξέρει καλύτερα απο σένα
γι'αυτό σε πατρονάρει
Και εσύ γουστάρεις μαλάκα
που άκουσες μια ατάκα κενή
κι αγόρασες πανάκριβα μια κάρτα της λευκή με υπογραφή.

Η τέχνη.

Let's write

Let's write a poem for beer
and how far is near.

A poem for him and his twisted mind
a poem for a witch that travels in time.

A poem for the Kids that die in the boarders
one for their mothers carrying fortunes on their shoulders.

A poem for faith and the smile of the stranger
One for the writer, the artist, the stargazer.

For everything breathing exhaling love
and one for all the above.

inhale deeply

Blessed are the sleepless nights
with only company the starlights
and the bird who sings
from 4 'till 4:20 sharp.

The silent's noise in your ears
and the Dawn covers your fears
with the violet velvet veil
It's time to deeply inhale
the freshness of the day ahead.

#nightcalls

It's a transforming period and you are going through a personal growth again
We, do new year's resolution in September 
Our ears are bleeding from what we hear every day 
and you still want to put your Christmas  lights on 

Speak the way the talk to you 
Never initiate conversation
Look at your screen 
Count to ten 
Breath 
and again. 
Repeat the phrase while you walk 

And somewhere between red velvets 
and manic nights you lose it and you find what you've already knew

In vicious circles we still roll.

Whatever you've achieved is yours and nobody is going to take it away from you.
Just a thought. In coherence,
there is no coherence
as you have already forgot what you wanted to say.
It should have been something in relation with politics but again,
you forgot.
You have to go back to the start to recall.

Oh! Yes!

What if a country that thinks they 've achieved a lot (hegemony and power over other countries-states- in all means and/or by all means) aspires the above statement? -the one in the start-
They want to keep what they 've achieved up to now.
They will do everything by any means as they think they own it.

SO,
(therefore)
i lost it again. IT shouldnt of been sound ...
DO NOT LOVE ONLY
ALSO READ.
INVEST ON YOUR EDUCATION.
SPREAD AS MUCH AS YOU CAN.
ALL IN A BUBBLE OF PROPAGANDA.
OF different propagandas a bubble into a bubble 
''a world within a world''
''a box within a box''
Poe and the lad said that before 
copy paste plagiarise 
go in jail -legalise
fuck all im just rhyming
in deep shit we diving diving 
and we all want more 
its all bout greed at the end 

WAKE UP YOURSELVES.
WE DONT NEED TO MAKE SENSE ALL THE TIME.
MATTERS OF BELIEVES DO NOT RELATE WITH SCIENCE.
THE WAR IS RELEGIOUS.
EVRYTHING IS POLITICS.
BE YOURSELF.

Δεν μεγάλωσα ακόμα

Δεν μεγάλωσα ακόμα, 
Γιατί στα μάτια των ανθρώπων δεν βλέπω χρώμα 

αλλά ακούω τη μελωδια της ψυχής τους.. 

Δεν μεγάλωσα ακόμα ... Ξαγρυπνω με το παράθυρο ανοιχτό, 

να έρχονται οι νεράιδες ν' αφήνουν παραμύθια στο προσκέφαλο 

κι ένα φωτάκι ανοιχτό να τρομάζει το τέρας στη ντουλάπα.. 

Δεν μεγάλωσα ακόμα, στεναχωριεμαι αν δεν με παίζουν τα παιδιά κ νιώθω μόνη, 

προσμονωντας μια αγκαλιά. Δεν μεγάλωσα ακόμα.

Γράφω τραγούδια και ζωγραφίζω τους τοίχους 

με στίχους λουλούδια. 

Δεν μεγάλωσα ακόμα.. ερωτευμένη με τον ερωτα, 

πλατωνική, γητεύτρια φιλιών που γεννούν τα όνειρα, 

σε παράλληλα σύμπαντα ανάβω ακόμα φωτιές...

Δεν μεγάλωσα ακόμη στην ηχώ της φωνής της 

ακούω του φεγγαριού το ηχόχρωμα κ φτιάχνω με άμμο ήλιους και κάστρα, 

σε ουράνια τόξα πάνω περπατω και στροβιλιζομαι σε δίνες χορεύοντας χορό των Αχαιών ... 

Δεν μεγάλωσα ακόμα ... 

Ή δική μου μαμά είναι η καλύτερη απ όλες.

Σκόρπια τετράστιχα

Έσταξε έμπνευση ο  ουρανός 

όταν οι λέξεις στερεύουν 

ρίχνει στάλες ο θεός 

κι οι σκέψεις αλητεύουν

Δυο πόνους σκόρπισα 

και πήρα έναν πίσω 

μα τί να κάνω μάτια μου 

και πως να σ΄αγαπήσω

Τρέχει η σκέψη αλήταριό 

και η καρδία βαράει 

τα δυό της μάτια όταν τα δω 

ο κόσμος σταματάει

Δεν είσαι εδώ

Όταν οι φίλοι μου μοιράζονται μαζί μου
αχ! ανοίγουν οι ουρανοί μαζί και η ψυχή μου
αγγίζουν χορδές οι λέξεις τους ,του μπάσσου της καρδιάς μου
βγαίνουν οι νότες  τραγουδούν -φίλες της μοναξιάς μας-

όλους τους πόνους και τις χαρές μας
τις χαμένες αγάπες και τις κραυγές μας
τις προσευχές μας, τις μέρες αργίας
τις μέρες λατρείας, τις ιαχές μας
τα κρυφά μυστικά μας, τα όνειρά μας
τον καημό που δεν είναι κοντά μας
την ανία, τη μελωδία,
που ακούς στο μυαλό
κι όλα φωνάζουν ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ